# هیچ چیز مانند خدا نیست

_پایه · شناخت خدا · سنین 5–99_

هیچ چیز مانند خدا نیست: خدا جسم و شکل و مکانی ندارد و به تصویر درنمی‌آید، و با اینکه هیچ چشمی خدا را نمی‌بیند، می‌توانیم بدانیم که خدا هست.

## آنچه خواهید آموخت

- توضیح اینکه هیچ چیز مانند خدا نیست: خدا نه جسم دارد، نه شکل و نه مکان، نه پدر و مادری دارد و نه فرزندی، و هیچ نقش و تصویری نمی‌تواند خدا را نشان دهد.
- توضیح اینکه چرا هیچ چشمی خدا را نمی‌بیند، و اینکه چگونه می‌توان دانست خدا هست: از راه آفریده‌های خدا و با فهم دل.

**آدم‌ها و حیوان‌ها به غذا، آب و خواب نیاز دارند. خدا چطور؟**

- خدا به هیچ چیز نیاز ندارد
- خدا به آدم‌ها نیاز دارد
- خدا برای نگه‌داشتن دنیا به کمک نیاز دارد

**پاسخ:** خدا به هیچ چیز نیاز ندارد

هر چیزی که خدا آفریده به خدا نیاز دارد. اما خدا به هیچ چیز نیاز ندارد.

**کسی می‌گوید: «خدا جهان را آفرید و از آن به بعد، خورشید با نیروی خودش و جدا از خدا بخشی از جهان را می‌گرداند.» اشکال این حرف چیست؟**

- خورشید را در کار خدا شریک می‌کند
- می‌گوید خورشید اصلاً اثری در جهان دارد
- منکر این است که خدا خورشید را آفریده

**پاسخ:** خورشید را در کار خدا شریک می‌کند

خورشید واقعاً نور و گرما می‌دهد، اما فقط به فرمان خدا. اگر برای خورشید نیرویی از آنِ خودش و جدا از خدا قائل شویم، آن را شریک خدا کرده‌ایم. آن حرف خودش می‌پذیرد که خدا جهان را آفریده است.

تو می‌توانی از خورشید، درخت یا گربه نقاشی بکشی. هر کدام شکلی دارد. خدا شکل ندارد. هیچ چیز مانند خدا نیست. هیچ نقاشی‌ای نمی‌تواند خدا را نشان دهد.

**آیا کسی می‌تواند از خدا نقاشی بکشد؟**

- نه، هیچ چیز مانند خدا نیست
- آره، با رنگ‌های خیلی خوب

**پاسخ:** نه، هیچ چیز مانند خدا نیست

هر چیزی که خدا آفریده اندازه، شکل و جایی دارد: مورچه، کوه و آسمان. اما خدا این‌طور نیست. خدا نه اندازه دارد، نه شکل و نه جا. وقتی می‌گوییم الله‌اکبر، یعنی خدا بزرگ‌تر از هر چیزی است که بتوانیم وصفش کنیم. این بزرگی از جنس اندازه نیست.

**مورچه کوچک است، کوه بزرگ است و آسمان خیلی بزرگ. آیا اندازهٔ خدا از همه‌چیز بزرگ‌تر است؟**

- نه، خدا اصلاً اندازه‌ای ندارد
- آره، اندازهٔ خدا از همهٔ آسمان هم بزرگ‌تر است

**پاسخ:** نه، خدا اصلاً اندازه‌ای ندارد

هر چیزی که بتوان به آن اشاره کرد، جایی دارد: اینجا، آنجا، بالا یا پایین. مکان هر چه را در خود دارد در بر می‌گیرد و محدودش می‌کند. خدا همهٔ مکان‌ها را آفریده؛ هیچ مکانی خدا را در بر نمی‌گیرد و هیچ جایی هم از او خالی نیست. وقتی خدا را برتر از همه‌چیز می‌خوانیم، مقصود بزرگی و قدرت است، نه بلندیِ جا.

**وقتی می‌گویند خدا برتر و بلندمرتبه است، آیا منظور این است که خدا در جایی بالای جهان است؟**

- بله، خدا در جایی بالای آسمان است، بالاتر از همه‌چیز
- نه، خدا جایی ندارد و برتری‌اش در بزرگی و قدرت است

**پاسخ:** نه، خدا جایی ندارد و برتری‌اش در بزرگی و قدرت است

تو بدن داری. بدن همیشه یک جایی است. خدا بدن ندارد. پس خدا جا ندارد، اما هیچ جایی هم از خدا خالی نیست. خدا نه پدر و مادر دارد، نه بچه.

**کدام جمله دربارهٔ خدا درست است؟**

- خدا اصلاً بدن ندارد
- خدا بدنی دارد که دیده نمی‌شود

**پاسخ:** خدا اصلاً بدن ندارد

بدنی که دیده نشود هم باز بدن است و یک جایی هست. خدا همهٔ جاها را آفریده است. خدا در هیچ جایی جا نمی‌گیرد، و هیچ جایی هم از خدا خالی نیست.

وقتی به آدمی که می‌شناسی فکر می‌کنی، تصویری به ذهنت می‌آید. هر تصویری که می‌سازیم از شکل‌ها و رنگ‌ها درست شده، یعنی از چیزهایی که خدا آفریده. پس اگر تصویری از خدا به ذهنت آمد، می‌توانی بگویی: خدا این‌طور نیست. کتاب خدا به ما می‌گوید هیچ چیز مانند خدا نیست.

**چرا هیچ تصویری در ذهنت نمی‌تواند خدا باشد؟**

- چون هر تصویری از چیزهایی ساخته شده که خدا آفریده
- چون اندازهٔ خدا آن‌قدر بزرگ است که در تصویری جا نمی‌شود
- چون خدا خودش را از تصویرهای ذهن ما پنهان می‌کند

**پاسخ:** چون هر تصویری از چیزهایی ساخته شده که خدا آفریده

ذهن ما فقط می‌تواند آفریده‌ها را تصور کند، و هیچ آفریده‌ای مانند خدا نیست.

حتی دقیق‌ترین تصویری که ذهن می‌سازد، از چیزهایی درست شده که پیش‌تر دیده‌ایم: شکل، نور، اندازه و حرکت. پس هر چه بتوانیم تصور کنیم، به آفریده‌ها شبیه است. برای همین مسلمانان می‌گویند: هر تصویری از خدا که به ذهنتان بیاید، خدا جز آن است.

**چرا هیچ تصویری در ذهن نمی‌تواند تصویر خدا باشد؟**

- چون ذهن تصویر را از آفریده‌ها می‌سازد و خدا مانند آن‌ها نیست
- چون شکل خدا بزرگ‌تر از آن است که همهٔ آن در ذهن بگنجد
- چون خدا خواسته است شکلش را از مردم پنهان نگه دارد

**پاسخ:** چون ذهن تصویر را از آفریده‌ها می‌سازد و خدا مانند آن‌ها نیست

مسئله این نیست که خدا شکلی دارد که در ذهن نمی‌گنجد. خدا اصلاً شکلی ندارد.

**درست یا نادرست؟**

- خدا بدن ندارد. — درست
- خدا بالای آسمان زندگی می‌کند. — نادرست
- هیچ چیز مانند خدا نیست. — درست

**درست یا نادرست؟**

- خدا نه شکلی دارد، نه اندازه‌ای. — درست
- خدا جایی خیلی دور است، آن سوی ستاره‌ها. — نادرست
- خدا نه پدر و مادری دارد، نه فرزندی. — درست
- اگر خیلی تلاش کنی، می‌توانی نقاشیِ خدا را بکشی. — نادرست

**درست یا نادرست؟**

- خدا نه جسم دارد، نه شکل و نه مکان. — درست
- اینکه خدا برتر از همه‌چیز است، یعنی خدا در بالاترین مکان است. — نادرست
- هیچ تصویری که از خدا به ذهن بیاید، خدا نیست. — درست
- خدا مانند بهترینِ آدم‌هاست، فقط بسیار بزرگ‌تر. — نادرست

**الله** — Allah

نام خدا، آفریدگار همه‌چیز

نام خدا به زبان عربی. مردم در سراسر جهان، به هر زبانی که سخن بگویند، با این نام آفریدگار همه‌چیز را می‌خوانند.

**احد** — al-Ahad

یگانه‌ای که نه شریک دارد و نه همتا

یکی از نام‌های خدا که در آیهٔ اول سورهٔ اخلاص آمده است.

**خدا احد است. آیا چیزی مانند خدا هست؟**

- نه، هیچ چیز مانند خدا نیست
- آره، خورشید کمی مانند خداست

**پاسخ:** نه، هیچ چیز مانند خدا نیست

خورشید را خدا آفریده. هیچ چیزی که خدا آفریده، مانند خدا نیست.

> فَاطِرُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًا وَمِنَ ٱلْأَنْعَٰمِ أَزْوَٰجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِۦ شَىْءٌ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ
>
> پدیدآورنده‌ی آسمان‌ها و زمین. برای شما از [جنس] خودتان همسرانی قرار داد، و از دام‌ها نیز جفت‌هایی. شما را با این [تدبیر حکیمانه‌] زیاد می‌کند. او را هیچ مانندی نیست. و او شنوای بیناست.
>
> — Ash-Shura · 11 · محسن قرائتی (تنزیل)

**این سخن دو چیز دربارهٔ خدا می‌گوید. آن دو چیست؟**

- هیچ چیز مانند خدا نیست، و خدا شنوا و بیناست
- خدا مانند آدم‌هاست، و خدا شنوا و بیناست
- هیچ چیز مانند خدا نیست، و خدا فقط بعضی چیزها را می‌بیند

**پاسخ:** هیچ چیز مانند خدا نیست، و خدا شنوا و بیناست

هیچ چیز، چه بزرگ و چه کوچک، مانند خدا نیست. خدا همه‌چیز را می‌شنود و می‌بیند، بی‌آنکه گوش و چشم یا هیچ عضوی داشته باشد. هیچ صدا و هیچ چیزی از خدا پنهان نیست.

> فَاطِرُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَٰجًا وَمِنَ ٱلْأَنْعَٰمِ أَزْوَٰجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِۦ شَىْءٌ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ
>
> پدیدآورنده آسمانها و زمین است. از خودتان برای شما جفتهایی قرار داد، و از دامها [نیز] نر و ماده [قرار داد]. بدین وسیله شما را بسیار می‌گرداند. چیزی مانند او نیست و اوست شنوای بینا.
>
> — Ash-Shura · 11 · محمدمهدی فولادوند (تنزیل)

**آیه می‌گوید «چیزی مانند او نیست» و سپس می‌گوید خدا می‌شنود و می‌بیند. این دو با هم چگونه جور درمی‌آیند؟**

- خدا همه‌چیز را می‌شنود و می‌بیند، بی هیچ گوش و چشم و عضوی
- خدا همان‌گونه می‌شنود و می‌بیند که آدم‌ها، فقط بسیار بهتر و دقیق‌تر
- خدا فقط از راه گوش و چشم آفریده‌هایش می‌شنود و می‌بیند

**پاسخ:** خدا همه‌چیز را می‌شنود و می‌بیند، بی هیچ گوش و چشم و عضوی

اینکه چیزی مانند خدا نیست، شنوایی و بینایی را از خدا نفی نمی‌کند. فقط می‌گوید شنیدن و دیدنِ خدا مانند شنیدن و دیدنِ ما نیست: خدا بی‌آنکه گوش و چشم یا هیچ عضوی داشته باشد می‌شنود و می‌بیند، و هیچ صدا و هیچ چیزی از او پنهان نمی‌ماند.

مردی از امام علی (ع)، یکی از معلم‌های بزرگ اسلام، پرسید: «آیا پروردگارت را دیده‌ای؟» امام فرمود: «آیا چیزی را بپرستم که نمی‌بینم؟» مرد پرسید امام چگونه خدا را می‌بیند. امام فرمود: «چشم‌ها با دیدنِ آشکار او را درنمی‌یابند، ولی دل‌ها با حقیقت‌های ایمان او را درمی‌یابند.»

_نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۱۷۹_

**به فرمودهٔ امام علی (ع)، خدا را با چه می‌شود شناخت؟**

- با دل، از راه ایمان راستین
- با چشم، اگر خیلی دقیق نگاه کنیم
- با خیال کردنِ اینکه خدا چه شکلی است

**پاسخ:** با دل، از راه ایمان راستین

چشم فقط چیزهایی را می‌بیند که جسم دارند. دل با ایمان و فهم، خدا را می‌شناسد.

مردی به نام ذِعلِب از امام علی (ع)، یکی از آموزگاران بزرگ اسلام، پرسید: «آیا پروردگارت را دیده‌ای؟» امام فرمود: «آیا چیزی را بپرستم که نمی‌بینم؟» مرد پرسید: «پس چگونه او را می‌بینی؟» امام فرمود: «چشم‌ها با دیدنِ آشکار او را درنمی‌یابند، ولی دل‌ها با حقیقت‌های ایمان او را درمی‌یابند.»

_نهج‌البلاغه، خطبهٔ ۱۷۹_

**امام می‌فرماید خدا را «می‌بیند»، اما نه با چشم. مقصودش چه دیدنی است؟**

- یقینی که دل از راه ایمان و اندیشه به آن می‌رسد
- دیدار شکل خدا، که تنها به پاک‌دلان داده می‌شود
- احساسی نیرومند که بر هیچ دلیلی تکیه ندارد

**پاسخ:** یقینی که دل از راه ایمان و اندیشه به آن می‌رسد

دیدنِ دل یعنی شناختی همراه با یقین، که از نشانه‌های خدا و از اندیشیدن به دست می‌آید، و هرگز تصویری از خدا نیست.

چشم‌های ما خدا را نمی‌بینند. خدا بدن و شکلی ندارد که دیده شود. اما چیزهایی را می‌بینیم که خدا آفریده: خورشید، باران و خودِ تو! این‌ها نشان می‌دهند خدا هست.

**ما خدا را نمی‌بینیم. آیا خدا باز هم هست؟**

- آره، خدا هست
- نه، فقط چیزی که می‌بینیم هست

**پاسخ:** آره، خدا هست

چشم فقط چیزهایی را می‌بیند که رنگ و شکل و جایی دارند. خدا هیچ‌کدام از این‌ها را ندارد. پس اگر خدا را نمی‌بینیم، نه به این خاطر است که خدا پنهان شده، دور است یا خیلی کوچک است، بلکه چون هیچ چیز مانند خدا نیست. هر چه خدا آفریده و لحظه‌به‌لحظه نگه می‌دارد، نشان می‌دهد که خدا هست.

**چرا چشم نمی‌تواند خدا را ببیند؟**

- چون چشم فقط شکل‌ها را می‌بیند و خدا شکلی ندارد
- چون خدا خیلی دور است، آن سوی همهٔ ستاره‌ها
- چون خدا پشت آسمان از ما پنهان شده است

**پاسخ:** چون چشم فقط شکل‌ها را می‌بیند و خدا شکلی ندارد

مسئله دوری یا پنهان شدن نیست. خدا اصلاً با چشم دیده نمی‌شود، چون جسم و شکلی ندارد.

به بسیاری چیزهای نادیده یقین داریم: جاذبه را از افتادن چیزها می‌شناسیم، از حرف و کار دوستمان می‌فهمیم فکری از آنِ خودش دارد، و با استدلال می‌دانیم دو و دو چهار است. خدا مانند هیچ‌کدام نیست، اما خدا را هم از راهی مشابه می‌شناسیم: از آنچه هست و نظمش، و با اندیشیدن. ندیدن، محدودیتِ چشم است، نه نشانهٔ نبودنِ خدا.

**از خودتان می‌پرسید: «اگر هیچ‌کس خدا را نمی‌بیند، چطور مطمئن باشم که خدا هست؟» کدام پاسخ با آنچه خواندید جور است؟**

- بسیاری از چیزهای واقعی را ندیده، از اثرشان و با استدلال می‌شناسیم
- این پرسش پاسخی ندارد، پس باور فقط مسئلهٔ احساس است
- فقط چیزی را که دیده یا اندازه گرفته شود، می‌توان به یقین دانست

**پاسخ:** بسیاری از چیزهای واقعی را ندیده، از اثرشان و با استدلال می‌شناسیم

برای یقین کردن، همیشه دیدن لازم نیست. آنچه می‌بینیم ما را به آنچه نمی‌بینیم راه می‌برد.

> لَّا تُدْرِكُهُ ٱلْأَبْصَٰرُ وَهُوَ يُدْرِكُ ٱلْأَبْصَٰرَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ
>
> چشمها او را درنمی‌یابند و اوست که دیدگان را درمی‌یابد، و او لطیف آگاه است.
>
> — Al-An'am · 103 · محمدمهدی فولادوند (تنزیل)

**این آیه دربارهٔ خدا و چشم‌ها چه می‌گوید؟**

- هیچ چشمی خدا را درنمی‌یابد، اما خدا هر چشمی را می‌شناسد
- چشم‌ها فقط در لحظه‌هایی کمیاب و ویژه می‌توانند خدا را دریابند
- چشم‌ها به خدا نمی‌رسند، چون خدا از همه‌چیز بسیار دورتر است

**پاسخ:** هیچ چشمی خدا را درنمی‌یابد، اما خدا هر چشمی را می‌شناسد

آیه از سوی دیگر هم می‌گوید: چشم‌ها خدا را درنمی‌یابند، اما نه خودِ چشم‌ها از خدا پنهان‌اند و نه آنچه می‌بینند.

**چرا ما خدا را نمی‌بینیم؟**

- چون خدا شکلی ندارد
- چون خدا خیلی دور است
- چون خدا پنهان شده است

**پاسخ:** چون خدا شکلی ندارد

چشم شکل‌ها را می‌بیند و خدا شکلی ندارد. خدا دور نیست و پنهان هم نشده.

**هیچ‌کس خدا را نمی‌بیند. پس از کجا بدانیم خدا هست؟**

- از همهٔ چیزهایی که خدا آفریده و نگه می‌دارد
- نمی‌توانیم بدانیم، فقط می‌شود حدس زد
- از نقاشی‌هایی که شکل خدا را نشان می‌دهند

**پاسخ:** از همهٔ چیزهایی که خدا آفریده و نگه می‌دارد

هر چه خدا آفریده و هر لحظه نگه می‌دارد، ما را به خدا راه می‌برد، پس لازم نیست حدس بزنیم.

**هیچ چشمی خدا را نمی‌بیند. این چه معنایی دارد و چه معنایی ندارد؟**

- اینکه خدا جسم ندارد، نه اینکه خدا نیست
- اینکه خدا هست، اما آن‌قدر دور است که چشم به او نمی‌رسد
- اینکه خدا شاید باشد، اما چیزی دربارهٔ خدا نمی‌توان دانست

**پاسخ:** اینکه خدا جسم ندارد، نه اینکه خدا نیست

چشم جسم‌ها را می‌بیند. ندیدنِ خدا به ما می‌گوید خدا چه نیست، نه اینکه خدا نیست.

**هیچ چیز مانند خدا نیست. این جمله کدام‌ها را نفی می‌کند؟ همهٔ مواردی را که نفی می‌کند انتخاب کنید.**

- اینکه خدا جسم دارد
- اینکه خدا در مکانی جای دارد
- اینکه خدا شکلی دارد که ذهن می‌تواند تصورش کند
- اینکه خدا همه‌چیز را می‌داند
- اینکه خدا هر صدایی را می‌شنود

**پاسخ:** اینکه خدا جسم دارد / اینکه خدا در مکانی جای دارد / اینکه خدا شکلی دارد که ذهن می‌تواند تصورش کند

این جمله جسم و مکان و تصویر را از خدا نفی می‌کند، اما دانستن و شنیدن را نفی نمی‌کند: خدا بی‌آنکه گوش یا هیچ عضوی داشته باشد می‌شنود، و هیچ صدا و هیچ چیزی از او پنهان نیست.

**شب به ماه نگاه می‌کنی و از خودت می‌پرسی: آیا خدا آن بالاست؟ کدام درست است؟**

- خدا جا ندارد و به من نزدیک است
- خدا آن بالا، پشت ماه زندگی می‌کند
- خدا در آسمان است، بالای ابرها

**پاسخ:** خدا جا ندارد و به من نزدیک است

ماه و آسمان را خدا آفریده. خدا جا ندارد. هر جا باشیم، خدا به ما نزدیک است.

**فرض کن با هواپیما از ابرها بالاتر رفته‌ای و از پنجره بیرون را نگاه می‌کنی. کدام فکر درست است؟**

- خدا جایی ندارد و هر جا باشم به من نزدیک است
- این بالا به جایی که خدا هست نزدیک‌ترم
- خدا باز هم خیلی بالاتر، بالای این هواپیماست

**پاسخ:** خدا جایی ندارد و هر جا باشم به من نزدیک است

بالاتر رفتن هیچ‌کس را به خدا نزدیک‌تر نمی‌کند. خدا جا ندارد و همین حالا هم به همه نزدیک است.

**در یکی از کتاب‌های درسی‌ات می‌خوانی که علم چیزهایی را بررسی می‌کند که بشود دید و اندازه گرفت. از خودت می‌پرسی: آیا علم با باور به خدا سازگار است؟ کدام فکر درست است؟**

- علم آفریده‌ها را بررسی می‌کند و آن‌ها نشانهٔ خدایند، نه خودِ خدا
- شاید روزی ابزارهای بهتر بتوانند خدا را هم ببینند و بسنجند
- اگر خدا را نمی‌شود دید و سنجید، باور به خدا فقط یک احساس است

**پاسخ:** علم آفریده‌ها را بررسی می‌کند و آن‌ها نشانهٔ خدایند، نه خودِ خدا

خدا جسم ندارد، پس هیچ ابزاری هرگز نمی‌تواند خدا را بسنجد. آنچه علم بررسی می‌کند، کار خداست.

**در فضای مجازی تصویری ساختهٔ هوش مصنوعی می‌بینید با این عنوان: خدا شاید این شکلی باشد. کدام فکر درست است؟**

- هیچ تصویری خدا را نشان نمی‌دهد، چون خدا اصلاً شکلی ندارد
- این تصویرِ خدا نادرست است، اما تصویری بهتر می‌تواند نزدیک شود
- خدا شکلی دارد، اما کسی اجازه ندارد آن را تصویر کند

**پاسخ:** هیچ تصویری خدا را نشان نمی‌دهد، چون خدا اصلاً شکلی ندارد

مشکل در مهارت سازنده یا ممنوع بودنِ این کار نیست. اصلاً شکلی در کار نیست که نشان داده شود.

**عکس کهکشانی را می‌بینید که میلیون‌ها سال نوری از ما دور است. کدام فکر درست است؟**

- حتی چیزی به این دوری کار خداست و از خدا خبر می‌دهد
- جایی آن سوی دورترین کهکشان، جایگاه خداست
- اگر خدا بود، تلسکوپ می‌توانست خدا را در جایی از آسمان پیدا کند

**پاسخ:** حتی چیزی به این دوری کار خداست و از خدا خبر می‌دهد

هیچ سفری در فضا کسی را به خدا نزدیک‌تر نمی‌کند. خدا جایی ندارد و همین حالا به ما نزدیک است؛ ما با ایمان و کار نیک به خدا نزدیک می‌شویم. هر چه می‌بینیم، هر قدر هم دور، نشانهٔ خداست.

**سال‌هاست که الله‌اکبر گفته‌اید و شنیده‌اید. امروز که به آن فکر می‌کنید، معنایش چیست؟**

- خدا بزرگ‌تر از آن است که وصف شود
- خدا بزرگ‌ترین موجود در سراسر آفرینش است
- خدا بزرگ‌ترینِ خدایانِ بسیار است

**پاسخ:** خدا بزرگ‌تر از آن است که وصف شود

این بزرگی از جنس اندازه نیست، و خدای دیگری هم نیست که با خدا سنجیده شود. خدا برتر از هر وصفی است.

**ما خدا را نمی‌بینیم. امروز به چه چیزی نگاه می‌کنی تا یاد خدا بیفتی؟ در دلت به آن فکر کن.**

**دفعهٔ بعد که الله‌اکبر می‌گویی، به چه فکر می‌کنی؟**

**چه چیزی هست که مطمئنی واقعی است، اما تا حالا آن را ندیده‌ای؟ از کجا می‌دانی که هست؟**

**اگر روزی تصویری از خدا به ذهنتان آمد، با چه کلماتی می‌توانید به خودتان یادآوری کنید که خدا برتر از آن است؟**

**در زندگی روزمره، کجا نشانه‌های خدا را از همه روشن‌تر می‌بینید؟**

**در این سال‌ها، با اینکه هیچ چشمی خدا را ندیده، شناختتان از خدا چگونه عمیق‌تر شده است؟ دوست دارید از این شناخت چه چیزی را به عزیزانتان بسپارید؟**
https://hoda.buzz/lessons/fa/ka-l4

این درس را در هدا تمرین کنید: https://hoda.buzz/learn/ka-l4