خدا می‌داند و نزدیک است

اینکه خدا جا ندارد، یعنی چه؟

• خدا در هیچ مکان و هیچ فضایی جای ندارد
• خدا در جایی بسیار بالاتر از آسمان‌ها جای دارد
• خدا مانند ما هر لحظه فقط در یک جاست

به چیزی فکر می‌کنی، ولی چیزی نمی‌گویی. خدا آن را می‌داند؟

• بله، خدا آن را می‌داند
• نه، فقط اگر بگویم

برگی در دل جنگلی می‌افتد که هیچ آدمی آنجا نیست. آیا کسی می‌داند که آن برگ افتاده است؟

• بله، خدا می‌داند
• نه، هیچ‌کس نمی‌تواند بداند

آیا خدا چیزها را هنگام رخ دادنشان درمی‌یابد، یا از پیش می‌داند؟

• از پیش و همیشه می‌داند
• هنگام رخ دادن، مانند ما درمی‌یابد

برگی می‌افتد و هیچ آدمی آنجا نیست. چه کسی می‌داند؟

• خدا می‌داند
• هیچ‌کس نمی‌داند

این سخن می‌گوید خدا چه چیزهایی را می‌داند؟

• اینکه حتی هر برگی که می‌افتد و هر دانهٔ پنهان را می‌داند
• اینکه بعضی چیزها در تاریکی زمین از خدا پنهان می‌ماند
• اینکه چیزهای بزرگ را می‌داند، اما نه چیزهای ریزی مثل برگ را

خدا چه چیزی را می‌داند که دیگران اغلب نمی‌دانند؟

• فکرها و احساس‌هایی که هیچ‌وقت نمی‌گوییم
• کارهایی که جلوی چشم دیگران می‌کنیم
• حرف‌هایی که بلند می‌گوییم یا می‌نویسیم

این آیه دربارهٔ گسترهٔ علم خدا چه می‌آموزد؟

• هیچ چیز، هر قدر کوچک یا پنهان، بیرون از آن نیست
• خدا نظم کلی چیزها را می‌داند، اما نه تک‌تک برگ‌ها را
• غیب همان‌طور که از ما پنهان است، از خدا هم پنهان است

این نام دربارهٔ خدا چه می‌گوید؟

• خدا همه‌چیز را می‌داند
• خدا فقط حرف‌هایمان را می‌داند

به خدا علیم می‌گوییم. کدام جمله دربارهٔ علم خدا درست است؟

• هیچ چیز، بزرگ یا کوچک، از خدا پنهان نیست
• بعضی چیزهای کوچک از خدا پنهان است
• خدا فقط چیزی را می‌داند که مردم به خدا بگویند

خدا علیم است. علم خدا با علم یک دانشمند بزرگ چه فرقی دارد؟

• بی‌آغاز و بی‌کاستی است و به آموختن نیازی ندارد
• از همان نوع است و مقدارش بسیار بیشتر است
• قانون‌های کلی جهان را در بر دارد، اما نه هر جزئی را

باید کجا بروی تا خدا صدایت را بشنود؟

• لازم نیست جایی بروم، همین‌جا هم می‌شنود
• باید جای بلندی بروم، نزدیک آسمان

چرا هیچ‌کس هیچ‌وقت از خدا دور نیست؟

• چون علم و قدرت خدا به همه جا می‌رسد
• چون خدا خیلی تند به هر جا که آدم‌ها هستند می‌رود
• چون خدا مثل یک چیز بسیار بزرگ، همهٔ آسمان را پر کرده

نزدیک بودن خدا به یک انسان یعنی چه؟

• خدا بی هیچ فاصله‌ای از همهٔ حال‌ها و سخنان آن انسان آگاه است
• وقتی انسان خدا را صدا می‌زند، خدا در فضا به او نزدیک‌تر می‌شود
• خدا در مکان به آدم‌های خوب نزدیک است و از دیگران دور است

به فرمودهٔ امام علی (ع)، خدا چگونه با هر چیزی هست؟

• به همه‌چیز نزدیک است، بی‌آنکه با آن‌ها یکی شود یا کنارشان جا بگیرد
• با همه‌چیز آمیخته است و بخشی از هر کدام از آن‌هاست
• کنار هر چیزی هست، آن‌گونه که جسمی کنار جسم دیگر می‌ایستد

خدا در این سخن چه می‌گوید؟

• من نزدیکم
• من از آدم‌ها دورم
• من فقط صدای بعضی‌ها را می‌شنوم

مردم دربارهٔ خدا می‌پرسند. آیه پیش از هر چیز به آن‌ها چه می‌گوید؟

• خدا نزدیک است و به هر کس که خدا را بخواند پاسخ می‌دهد
• خدا دور است، در انتهای راهی طولانی
• خدا صدای کسی را که خدا را بخواند می‌شنود، اما از دور

بچه‌ای در تاریکی می‌ترسد. آیا خدا به این بچه نزدیک است؟

• بله، خدا به همه نزدیک است
• فقط وقتی چراغ روشن است
• نه، خدا از آن بچه دور است

دوستت به شهری دور نقل مکان می‌کند. آیا خدا به دوستت همان‌قدر نزدیک است که به تو؟

• بله، خدا به همه نزدیک است، هر جا که باشند
• نه، خدا نزدیک جایی می‌ماند که من هستم
• فقط وقتی دوستم بلند با خدا حرف بزند

کسی می‌گوید: «اگر خدا نزدیک است، پس باید جایی همین نزدیکی باشد.» اشکال این فکر چیست؟

• نزدیکی در اینجا فاصله نیست، چون خدا اصلاً جا ندارد
• خدا بسیار دور است، پس اصلاً نمی‌تواند نزدیک باشد
• خدا فقط در جاهای مقدس نزدیک است

کِی راست می‌گوییم؟

• همیشه، چه کسی ببیند چه نبیند
• وقتی کسی نگاه می‌کند، نه وقتی تنهاییم

کدام فکر دربارهٔ راستگویی درست است؟

• خدا راست را می‌داند، حتی وقتی پنهان بماند
• دروغی که هیچ‌کس نفهمد، ضرری ندارد
• خدا دروغ‌های بزرگ را می‌داند، اما کوچک‌ها را نه

کسی که می‌داند خدا از پنهان هم آگاه است، چرا راستگویی را چیزی بیش از لو نرفتن می‌داند؟

• اینکه آدم در برابر خدایی که آشکار و پنهان را می‌داند راست باشد
• اینکه راستگویی جایی مهم‌تر است که خطر لو رفتن بیشتر باشد
• اینکه خدا پنهان را می‌داند، اما برای خدا فقط کارهای آشکار مهم است

در مدرسه مداد قشنگی روی زمین پیدا می‌کنی. مال تو نیست و کسی ندید. کدام فکر درست است؟

• خدا می‌داند. آن را به معلم می‌دهم
• کسی ندید، پس مهم نیست
• خدا فقط کارهای جلوی چشم را می‌داند

در یک بازی رومیزی با دوستانت، می‌توانی مهره‌ات را یک خانه بیشتر جلو ببری و کسی هم متوجه نشود. کدام فکر درست است؟

• خدا آنچه را کسی نمی‌بیند می‌داند، پس تقلب نمی‌کنم
• یک زرنگی کوچک در بازی، نادرستی به حساب نمی‌آید
• خدا چیزهای بزرگ را می‌داند، اما نه چیزهای کوچک یک بازی را

فرض کن در خانه آزمون آنلاین یک کلاس یا دوره را می‌دهی. نباید به جواب‌ها نگاه کنی، اما می‌توانی آن‌ها را در اینترنت پیدا کنی و کسی هم هیچ‌وقت نفهمد. کدام فکر درست است؟

• خدا پنهان را می‌داند، پس چه کسی بفهمد چه نفهمد، درستکار می‌مانم
• وقتی کسی نمی‌فهمد، نگاه کردن به جواب‌ها تقلب نیست
• خدا این را می‌داند، اما چنین کار کوچکی برای خدا اهمیتی ندارد

فرض کنید فرمی را برای درس، کار یا یک درخواست پر می‌کنید و می‌توانید عددی را کمی بیشتر از مقدار واقعی‌اش بنویسید، بی‌آنکه کسی هیچ‌وقت آن را بررسی کند. کدام فکر درست است؟

• خدا عدد واقعی را می‌داند، پس همان را که هست می‌نویسم
• تغییری کوچک که به کسی ضرر نزند، دروغ به حساب نمی‌آید
• خدا می‌داند، اما عددهای یک فرم برای خدا اهمیتی ندارد

فرض کنید برای کاری از شما تعریف می‌کنند که بیشترش را یکی از همکارانتان انجام داده، و کسی هم هرگز نخواهد فهمید. کدام فکر درست است؟

• خدا می‌داند واقعاً چه شد، پس سهم همکارم را می‌گویم
• اگر چیزی نگویم، دروغی نگفته‌ام، پس چیزی برای جبران نیست
• خدا می‌داند، اما تعریف در کار فقط میان مردم حساب می‌شود

در این سال‌ها، بی‌شک کارهای خوبی کرده‌اید که هیچ‌کس آن‌ها را ندیده است. کدام فکر درست است؟

• خدا یکایک آن‌ها را می‌داند و هیچ‌کدام هدر نرفته است
• خوبی‌ای که کسی ندید، هیچ ارزشی ندارد
• خدا کارهای بزرگ را می‌داند، اما نه کارهای کوچکِ پنهان را

کِی دوست داری یادت بیاید که خدا نزدیک است؟

کجا راستگو می‌مانی، حتی وقتی کسی نفهمد؟

وقتی به نظر می‌رسد کسی حرف دلت را نمی‌فهمد، یاد اینکه خدا می‌داند و نزدیک است چه کمکی به تو می‌کند؟

در درس یا کارتان، دانستن اینکه خدا پنهان را می‌داند کجا می‌تواند شما را راستگوتر کند؟

به نگرانی‌ای فکر کنید که به کسی نگفته‌اید. وقتی به یاد می‌آورید که خدا آن را می‌داند و نزدیک است، چه چیزی تغییر می‌کند؟

سال‌های عمر دربارهٔ خوبی‌ای که کسی نمی‌بیند چه به شما آموخته است که دوست دارید آن را به عزیزانتان بگویید؟